Wat doen we nu?

We zijn nog in de beginfase, mogelijkheden inventariseren en aan het kijken hoe we de boel zo goed en zo professioneel mogelijk aan kunnen pakken.

Concreet houdt dat in dat we bezig zijn met de tot standkoming van een goed "businessplan", we zijn aan het zoeken naar manieren om inkomsten te kunnen genereren en zoeken naar donateurs, en we zijn publiciteit aan het maken voor onze plannen binnen Celendín, om zo andere ouders met hun kinderen er direct bij te kunnen betrekken.

Eén van de manieren om geld te verdienen voor het project is het geven van Engelse lessen aan de lokale bevolking door vrijwilligers. Daar zijn we inmiddels al mee begonnen. Het idee hierachter is Engelse lessen aanbieden tegen een lage, voor iedereen betaalbare prijs. De lessen worden voorbereid en gegeven door vrijwilligers en de inkomsten gaan direct naar Proyecto Yannick.

Wat willen we gaan doen?

Zoveel mogelijk bijdragen aan een goede ontwikkeling van kinderen/volwassenen met Downsyndroom.

Waarom? Omdat de ouders zich op dit moment nog erg voor hun kinderen schamen. Er is nauwelijks kennis hier in Celendín, dus men heeft geen idee van de mogelijkheden en verstopt het kind bij voorkeur. Soms leven ze zelfs onder erbarmelijke omstandigheden, aan een touw bijvoorbeeld, zoals een beest. Ik wil de ouders niet veroordelen, omdat het vrijwel altijd uit onwetendheid gebeurt, maar we willen ze wel voorlichten en helpen bij het veranderen van de manier waarmee ze met hun kind omgaan.

De komende tijd willen we een stappenplan op gaan stellen. We willen klein beginnen, maar hebben wel degelijk grotere toekomstplannen.

De eerste stap is het bijeenbrengen van jonge kinderen met Downsyndroom (ongeveer 0-4 jaar) en hun ouders. Informatie verstrekken, het belang van "Early Intervention" duidelijk maken en ermee aan de slag gaan.

Vervolgens willen we met behulp van uit te nodigen experts en de benodigde oefeningen proberen om in elk geval een deel van de groep zo ver te krijgen dat ze deels op een gewone school mee kunnen gaan draaien als ze rond de 6 jaar oud zijn. Daarnaast een aantal keren per week extra begeleiding geven, en natuurlijk aparte lessen voor dat deel van de groep voor wie het gewone onderwijs te hoog gegrepen is.

Verder zouden we graag de doelgroep iets breder trekken dan alleen in Celendín-stad. Voor ouders en kinderen buiten de stad is het vrijwel onmogelijk om regelmatig naar de stad te reizen, maar we zouden, misschien met behulp van vrijwilligers, op zoek kunnen gaan naar kinderen met downsyndroom buiten de stad en deze vervolgens eens per maand bezoeken met informatie om ze op die manier toch enigszins te kunnen begeleiden.

In de loop van de tijd hopen we ons niet meer alleen bezig te houden met de zeer jonge kinderen, maar zodra de benodigde kennis in huis gehaald kan worden, willen we ook de wat oudere kinderen en jongeren erbij betrekken.

In de toekomst een café of B&B gerund door mensen met Downsyndroom? Daar gaan we gewoon voor!

Foto's van enkele kinderen vindt u hier.

Design, fotos, tekst© Susan van der Wielen